Tuesday, October 25, 2016

நூலகத் துறையால் கடனாளியான பதிப்பாளர்கள்...

கடந்த ஒரு சில ஆண்டுகளாக நூலகத் துறை,  அவர்களை கவனிப்பவர்களுக்கு மட்டுமே நூல் கொள்முதல் ஆணை வழங்கி வருவது அனைவரும் அறிந்ததே. அப்படி கவனிக்க வேண்டியவர்களை கவனித்து, நூலக ஆணை வாங்கிய எனது நண்பர்கள் பலரைப் பற்றி எனக்குத் தெரியும். அப்படி ஆணை வாங்கி அதனாலேயே கடனாளியான அவர்களின் கதையை நீங்களும் கேளுங்கள்.

ஒரு குறிப்பிட்ட தொகைக்கு கொள்முதல் ஆணை வேண்டி முதலில் வட்டிக்கு கடன் வாங்கி கொடுத்து ஆர்டர் வாங்கினார்கள். பின்னர் ஆணை பெற்ற தொகைக்கு ஏற்ப நூல்களின் பட்டியலை தயார் செய்தார்கள். அதற்கு ஒரு மூன்று மாதமானது. பின்னர் அந்த பட்டியலில் உள்ளபடி நூல்களை தயாரிக்க மேலும் வட்டிக்கு பணம் வாங்கினார்கள். இந்த நூல்களை அச்சடிக்க மூன்று மாதமானது. நூல்களை மாவட்டம் தோறும் உள்ள நூலகங்களுக்கு அனுப்பி வைக்கவே ஒரு மாதமானது. சரி எல்லாம் முடிந்துவிட்டது. அடுத்த மூன்று மாதத்தில் நூலகங்களிலிருந்து அதற்கான காசோலை வந்துவிடும் என்று நினைத்து காத்திருந்தார்கள். 

ஆறு மாதமாகியும் ஒரு இடத்திலிருந்தும் காசோலை வரவில்லை. பின்னர் தான் தெரிந்தது, ஒவ்வொரு மாவட்டத்தில் உள்ளவர்களும், அவர்களைக் கவனிப்பவர்களுக்கே முன்னுரிமை அளித்து காசோலை அளிப்பதாக. ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலிருந்தும் பதிப்பாளர்களுக்கு வரவேண்டிய தொகைக்கேற்ப ஒரு கணிசமான சதவிகித தொகையை கொடுத்த பிறகே காசோலை வாங்க முடிந்தது. அதுவும் முதலில் தொகை கொடுத்த ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகுத் தான் இவர்களுக்கு முதல் காசோலையே கிடைத்தது. அனைத்து மாவட்டங்களிலும் இருந்தும் காசோலை வருவதற்குள் மேலும் ஒன்றரை வருடத்திற்கு மேல் ஆகிவிட்டது. 

ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலிருந்தும் தனித்தனியாக குறைந்த அளவே காசோலை வந்ததால், ஒவ்வொரு முறையும் வரும் பணத்தைக் கொண்டு அவர்களால் கடன் வாங்கிய பணத்திற்கு வட்டி கொடுக்கவும், அப்போதைய அந்த மாதச் செலவுகளை சமாளிக்கவுமே முடிந்தது. கடன் அப்படியே இருந்தது.

இப்போது அவர்கள் நூலக ஆணை பெற்ற தொகையில் பாதி தொகைக்கு மேல் கடனாக இருக்கிறது. பேசாமல் நூலக ஆணையே பெறாமல் இருந்திருந்தால் கூட கடனில்லாமலாவது இருந்திருப்பார்கள். ஏறக்குறைய 7 மாத காலம் ஓய்வில்லாமல் உழைத்து, தகுதிக்கு மீறி கடன் வாங்கி செயல்பட்டும் அவர்களால் லாபம் பார்க்க முடியாததோடு, அவர்களை பெரும் கடனாளியாகவும் ஆக்கிவிட்டது நூலகத் துறையின் செயல்பாடுகள்.

இந்த லட்சணத்தில் ஒவ்வொரு முறையும் நூலகத்துறையினர் தங்களின் பங்கு சதவிகிதத்தை ஏற்றிக் கொண்டே செல்வது மற்றுமோர் கொடுமை. 

ஆனால் அதே சமயம் கோடிக் கணக்கில் நூலக ஆணை வாங்குவோர், அந்த ஆணையைக் காட்டி வங்கிகளில் கடன் பெற்று பெரும் தொகையை லாபமாக ஈட்டும் செயலும் நடந்து கொண்டு தான் உள்ளது. அரசு பெருமுதலாளிகளைத் தானே வளர்க்க நினைக்கிறது. அப்போது தானே காதும் காதும் வைத்தாற் போல் பெரிய தொகையை ஒரு சில இடங்களிலிருந்து மட்டுமே பெற்று விடலாம்.

மேலே சொன்ன அனைத்திற்கும் ஆதாரமாக ஒரு விஷயத்தை உங்கள் முன் வைக்கிறேன். நான் பதிப்பகம் ஆரம்பித்து முதன் முதலில் அச்சடித்த 3 நூல்கள் முதலில் நூலக ஆணைக்காக சென்ற போது நான் அவர்களை ‘கவனிக்காத’ போதும், பரிதாபப்பட்டு 1 நூலுக்கு 600 படிகள் கொள்முதல் ஆணை வழங்கினார்கள். 

ஆனால் அதன் பிறகு வந்த நூலக அறிவிப்புகளின் போது நான்  48 நூல்களை அனுப்பிய போதும் ஒரு நூலைக் கூட அவர்கள் தேர்வு செய்யவில்லை. பிறகு தான் தெரிந்தது, நாங்கள் கொடுத்த நூல் கட்டுகளைக் கூட அவர்கள் பிரிக்கவில்லை என்று.

இதை விட கொடுமை அரசின் பரிசு பெற்ற நூல்களுக்குக் கூட பல சமயங்களில் அவர்கள் கொள்முதல் ஆணை போடாமல் விட்டு விட்டு பின்னர் அந்த நூலாசிரியரோ, பதிப்பகத்தாரோ, அதை குறிப்பிட்டு மேல் முறையீடு செய்தோ, வழக்கு போட்டோ தான் அந்த நூல்களுக்கும் கொள்முதல் ஆணை பெற வேண்டியிருந்தது. 

மேலும் வேடிக்கையாக ஒருமுறை ஆண்டு முடிவதற்கு முன்பே அந்த ஆண்டு வெளியிட்ட நூல்களுக்கான கொள்முதல் அறிவிப்பும் வந்தது. இப்படி நூலகத்துறையின் கொள்முதல் அறிவிப்பும், அத்துறையின் செயல்பாடுகளும் நம்பகத்தன்மையை இழந்து கொண்டே வருகிறது.

இதோ நவம்பர் வரப்போகிறது சென்ற ஆண்டுக்காண அறிவிப்பை விரைவில் வெளியிட்டு விடுவார்கள். எப்போது அறிவிப்பு வரும் கோடிகளை அள்ளலாம் என்று பெரிய பதிப்பாளர்கள் காத்திருக்கிறார்கள். சிறிய, வளரும் பதிப்பாளர்கள் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் விழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். 

ஆமாம் நீ என்ன செய்யப் போகிறாய் என்று கேட்கிறீர்களா?... ச்சீ... ச்சீ... இந்தப் பழம் புளிக்கும்...

Monday, October 17, 2016

அடுத்த நூல் எப்போது...

சென்ற வருடம் (அதாவது 2015) ஜூலை மாதம் நெய்வேலி புத்தக காட்சிக்கு தான் கடைசியாக எமது கௌதம் பதிப்பகம் சார்பில் நூல் அச்சடித்தது. அதன் பிறகு ஓராண்டுக்கு மேல் ஆகியும் எந்த ஒரு நூலும் அச்சடிக்கவில்லை.

எமது பதிப்பகம் சார்பில் ஏறக்குறைய நூறு நூல்கள் அச்சடித்துவிட்ட நிலையில் ஏன் இந்த தொய்வு?

காரணங்கள் பல...

1. தொடர்ந்து அரைத்த மாவையே அரைக்கும் நூல்களிலிருந்து விலகி தரமான நூல்களை எதிர்நோக்கிதன் விளைவு. என் மனதுக்கு உகந்த நூல் எதுவும் இதுவரை கிடைக்கவில்லை.

2. ஏற்கனவே எழுதி அச்சிடுவதாக ஒப்புக் கொண்ட நூல்கள் இரண்டு, இந்த ஒரு வருடத்தில் நான் எழுதிய நூல் ஒன்று என ஆக மொத்தம் 3 நூல்கள் கிடப்பில் உள்ளன. இருப்பினும் அவற்றையாவது அச்சிற்கு கொண்டு செல்லாததற்கு நிதி பற்றாக்குறைதான் முக்கிய காரணம்.

ஏன் நிதி பற்றாக்குறை...

முதலில், நூல் அச்சடித்த செலவுக்குக் கூட விற்பனை செய்ய இயலவில்லை. என்ன காரணம் என்றால்...

1. கடைகளில் போட்டால் அவர்களிடம் காசு வாங்குவதற்குள் தாவு தீர்ந்துவிடுகிறது. 10 புத்தகம் கொடுத்தால் 9 விற்பனையானால் கூட காசு கொடுக்காமல் இழுத்தடிக்கும் போக்கு... ஒரு முறை நூல் கொடுத்து காசு வாங்குவதற்கு குறைந்தது ஆறு மாதமாகிறது...

2. புத்தகத் திருவிழாக்களில் நடைபெறும் விற்பனையை மட்டுமே நம்பியிருக்க வேண்டியுள்ளது. அதுவும். ஒரு சில திருவிழாக்களை தவிர மற்றவைகள் லாபம் தராமல் பெருத்த நஷ்டத்தை உண்டு பண்ணுகின்றன. உதாரணமாக கடந்த ஒரு ஆண்டில் மட்டும், எனக்கு தெரிந்து, சென்னை, அரியலூர், தூத்துக்குடி, கோவை என அனைத்தும் தோல்விதான். நல்ல வேளையாக இந்த திருவிழாக்களில் எதிலும் நான் பங்கேற்கவில்லை. (அல்லது பபாசி சங்கத்தினர் நான் உறுப்பினர் இல்லை என்பதால் வாய்ப்பு வழங்கவில்லை. இன்னும் ஏன் உறுப்பினராகச் சேரவில்லை என்று என்னைக் கேட்காதீர்கள். என்னை ஏன் சேர்க்கவில்லை என்று அவர்களைக் கேளுங்கள். முடிந்தால்...)

இதையும் மீறி கடந்த ஒரு ஆண்டாக நான் பங்கேற்ற திருவிழாக்களில் ஒன்றில் மட்டும் தான் லாபம், 2ல் லாபமும் இல்லை நஷ்டமும் இல்லை, 2ல் பெருத்த நஷ்டம். கூட்டிக் கழித்துப் பார்த்தால், லாபமும் இல்லை நஷ்டமுமில்லை என்ற நிலை தான். இந்த நிலையில் எதை நம்பி புதிதாக புத்தகங்கள் அச்சடிப்பது.

பத்து புத்தகங்கள் கூட போடாதவர்கள், பதிப்புத்துறையிலிருந்தே விலகியவர்கள், சென்னை புத்தகக் காட்சி தவிர வேறு எந்த புத்தகக் காட்சியிலும் பங்கேற்காதவர்களெல்லாம் இன்னமும் உறுப்பினர்களாக இருக்கிறார்கள். இதில் தமிழர்களுக்கு அனைத்து வகையிலும் உதவியாக(?) இருக்கும் கன்னட, மலையாள, தெலுங்கு பதிப்பகங்களும் சேர்த்தி வேறு. தமிழ் பதிப்பங்களை அவர்கள் எவரும் ஒரு பொருட்டாகக் கூட மதிப்பதில்லை என்பது தான் உண்மை.

பபாசி சங்க நிர்வாகிகளாக யார் வந்தாலும் அவர்களுக்கு வேண்டிய பதிப்பகங்களை அல்லது அவர்களின் பினாமி பதிப்பகங்களை மட்டுமே உறுப்பினர்களாக சேர்க்கிறார்கள். அப்போதுதானே விற்பனை முழுவதும் வேறு கைகளுக்கு போகாமல் அவர்களே வைத்துக் கொள்ளமுடியும் என்ற நல்ல எண்ணம். இருக்கட்டும் இந்த கூத்து இன்னும் எத்தனை வருடத்துக்கு நடக்கிறது என பார்க்கலாம் என்று தான் நான் அமைதியாயிருக்கிறேன்.

அவர்கள் எப்படியோ போகட்டும்... ஒரு வருடமாக எனக்கே ஒரு தொய்வு வந்துவிட்டது. இனிமேலும் இத்தகைய பதிப்பக அரசியல் மிகுந்த, அடுத்த பதிப்பகத்தின் அழிவுக்காக காத்திருக்கும் பதிப்பகங்கள் மிகுந்த, பெரும்பாலும் நஷ்டமே தரக்கூடிய புத்தகக் காட்சிகளுக்கு செல்லத்தான் வேண்டுமா என்ற எண்ணம் எனக்கு வந்துவிட்டது.

அதனால்... மற்றவர்களைப் போல் நாம் ஏன் செல்ல வேண்டும்...

எனவே பாதை மாற்ற முடிவு செய்து அதற்கான செயல்களில் இறங்கியுள்ளேன்... அந்த செயல்பாடுகள் முடியும் வரை புத்தக பதிப்பை தாற்காலிகமாக நிறுத்தியுள்ளேன். அவ்வளவே... விரைவில் முன்பைப் போலவே தரமான தரத்தில், சிறந்த நூல்களை வெளியிடுவேன்... பொறுத்திருங்கள்...

என்ன திட்டம் என்கிறீர்களா... அது சஸ்பென்ஸ்...